Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

Дзе: філіял Веткаўскага музея ў Гомелі

Калі: 25 мая (пятніца) 2018 года - 18:00

Кошт удзелу: бясплатна

Адрас: г. Гомель, пл. Леніна, 4 (тэрыторыя Гомельскага палацава-паркавага ансамбля, за саборам Пятра і Паўла)

Тэлефон: 8 (0232) 75-88-86

Беларусаў здаўна называюць драўляным народам, бо ўсё за што б ні ўзяцца ў жыцці ды гаспадарцы, то будзе зроблена пераважна з дрэва: дом, калыска, мэбля, посуд, дамавіна (труна)… Вялікую ўвагу людзі здаўна надавалі не толькі практычнай канструкцыі, але яшчэ эстэтычным і сімвалічным праявам. Як вельмі слушна заўважыў знакаміты даследчык традыцыі разьбянога дэкору Я.Р. Малікаў: "З дапамогай разбянога аздаблення заказчыкі і выканаўцы выказвалі свае мастацкія густы і светаўспрыманне, а таксама падсвядома адлюстроўвалі мастацкія традыцыі сваёй мясцовасці і часу. Творчае выкарыстанне гэтых традыцый было не толькі сродкам аздаблення жылля, але і яркім спосабам праяўлення ўласнай непаўторнасці і самаідэнтэфікацыі, што заўжды з’яўлялася важным аспектам у народнай культуры".

Наш час дыктуе новыя правілы і рэаліі жыцця. Драўляныя дамы саступаюць месца бетонным гмахам, але ж… "Не хлебам адзіным жыве чалавек!". Часта прыкрываючыся патрэбай даху над галавой і чатырма сценамі мы зусім забываемся, што мы не сёння з’явіліся на гэтай зямлі і не на пустую зямлю мы прыйшлі. Перад намі быў цэлы пласт гісторыі, а гісторыя гэта і падзеі, і людзі, і матэрыяльная спадчына, і архітэктура ў тым ліку.

Яшчэ два-тры дзясяцігоддзі таму, прайшоўшыся па вулачках Гомеля і навакольных населеных пунктах, можна было смела казаць пра ўнікальны архітэктурны ландшафт, але ж сёння мы з’яўляемся сведкамі, як гэта ўсё "драўлянае хараство" хуткімі тэмпамі знікае з нашых вачэй: зносяцца старыя дамы, унікальны драўляны дэкор замяняе "модны" і практычны сайдынг. Таму менавіта зараз, калі "гісторыя" што яшчэ знаходзіцца вакол нас, не знікла, трэба не толькі задумацца, але і дзейнічаць, каб мы не засталіся з "голымі сценамі" і "бязлікай гісторыяй".

Як адзін з варыянтаў такой актыўнасці, гэта стварэнне дакументальнай фота-базы для вывучэння, захавання інфармацыі, аднаўлення, рэканструкцыі ці рэстаўрацыі драўляных дамоў у будучыні. Такой базай можа стаць сайт drewa.by.

Падчас прэзентацыі сайта:

  • распавядзем, для чаго патрэбны сайт і як ім карыстацца;
  • пакажам унікальныя матэрыялы, прысвечаныя драўляным будынкам, якія збіраліся ў Вільнюскім і Маскоўскім архівах;
  • пакажам кароткаметражныя фільмы пра гісторыю і захаванне гістарычных драўляных дамоў;
  • абмяркуем праблему захавання і аднаўлення гістарычных драўляных дамоў у Гомелі.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.