Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Галоўная
  • Архіў навін
  • Адкрыццё выставы “Чырвоны кут/2” ў філіяле Веткаўскага музея народнай творчасці

Ці могуць быць сумяшчальнымі сучасны постмадэрнісцкі жывапіс і  традыцыйная культура? Гэткі сінтэз паспрабавалі ажыццявіць супрацоўнікі Веткаўскага музея. Выстава “Чырвоны кут/2” – гэта працы маладога гомельскага мастака Алега Боклага, унесеныя ў кантэкст традыцыйнай культуры.

- Гэта выстава ўдалая. Таму што яна маладая, яна вам блізкая, - кажа падчас адкрыцця дырэктар Веткаўскага музея Галіна Рыгораўна Нячаева, бо ініцыятарам выставы выступіла маладое пакаленне супрацоўнікаў.

Як жа ўзнікла ідэя “чырвонага кута”?

- Недзе ў красавіку ў Музеі гісторыі горада Гомеля ў мяне была перасанальная выстава пад назвай “Чырвоны кут”, - узгадвае Алег Боклаг. – А тыдні два таму мне патэлефанаваў супрацоўнік Веткаўскага музея Пятро Цалка і прапанаваў распрацаваць гэтую ідэю, спалучыць сучаснае мастацтва з традыцыйнай культурай.

Працы Алега Боклага сапраўды блізкія да ідэі традыцыйнага чырвонага кута. Гэта нібы парталы паміж двума светамі – чалавечым і трасцэндэнтным, боскім. Само сабою напрошваецца суспастаўленне з той сакральнасцю, якая надавалася чырвонаму куту ў беларускай хаце.

Зрэшты, абстракцыянізм, уласцівы працам мастака дазваляе кожнаму гледачу інтэрпрэтаваць карціны, зыходзячы з уласнай фантазіі, асаблівасцяў густу і светаадчування. Аднак, па словах самога Алега Боклага, бачанне супрацоўнікаў музея апынулася надзвычай дакладным і блізкім ягонаму ўласнаму бачанню. Дарэчы, Алег не толькі мастак, але і паэт: некаторыя працы аздоблены яго вершамі.

А далей – вандроўка па выставе. Пятро Цалка звяртаецца да інсталяцый, звязваючы кожную карціну з сакральнасцю ў традыцыйнай культуры прадметаў, што знаходзяцца побач. Падзеленасць чырвонага кута на дзве існасці – традыцыйную і сучасную – ўвасабляе апошняя кампазіцыя. З аднаго боку тут – сапраўдны чарвоны кут з усёй належнай атрыбутыкай: іконай, рушніком, свечкамі… З другога – “сучасны чырвоны кут” з чалавекам у сённяшнім камп’ютарызаваным свеце, у засмечанай інфармацыйнай прасторы. А паміж імі – белае палатно-шлях. І кожнаму самастойна трэба выбіраць, куды збочыць, ды шукаць, як захаваць паміж двума кутамі “раўнавагу”.

- Ніхто нікога не заклікае вярнуцца назад і пераабуцца ў лапці. Але іншым разам трэба адчуць сябе басанож перад сваёй вялікай культурай, з якой ты расцеш і якую ты амаль не ведаеш, - кажа Галіна Рыгораўна, і лепшыя словы, бадай, падабраць складана.

У выставе прысутнічае і інтэрактыўны момант. Кожны можа пакласці на палатно-шлях тую рэч, якую сёння ён лічыць вартай таго, каб памясціць яе ў чырвоны кут. Альбо пакінуць аркуш з напісанай на ім назвай гэтай рэчы.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.