Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

13 лістапада нашым супрацоўнікам давялося папрысутнічаць на семінары “Актыўны музей”, арганізаваны этнографамі з Варшавы. Супрацоўнікі польскай асацыяцыі “Этнаграфічная майстэрня” падрыхтавалі цікавыя для абмеркавання пытанні: сучасныя тэндэнцыі ў музейнай справе, дылема музея – паміж зборам і экспаніраваннем, а таксама прысутнасць музеяў у інтэрнэце.

Семінар праходзіў у будынку Акдаэміі Навук Беларусі. Акрамя супрацоўнікаў Музея старажытнай беларускай культуры НАН Беларусі, тут сабраліся сябры Студэнцкага этнаграфічнага таварыства, прадстаўнікі Беларускага дзяржаўнага музея народнай архітэктуры і побыту, студэнты Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў.

 

Для таго, каб пазнаёміць са сваёй дзейнасцю, польскія этнографы распавялі пра свае мінулагоднія этна-праекты. Яны накіраваны на працу з рознымі ўзроставымі катэгорыямі: ад дашклалятаў да дарослых.  Так, у сваім памяшканні на вуліцы Кошыкава ў Варшаве, супрацоўнікі “Этнаграфічнай майстэрні” не толькі праводзяць семінары, сустрэчы, лекцыі, паказы фільмаў, але і заняткі для дзяцей, на якіх можна нешта зрабіць сваімі рукмі. Некаторыя праеткы створаны для школ (“Этналог”). Шмат увагі ў працы надаецца этнадызайну і актуалізацыі этнаграфіі для сучаснага чалавека.

Размову пра сучасныя тэндэнцыі ў музейнай справе этнограф Ганна Чыжэўская пачала з просьбы заплюшчыць вочы і ўявіць лепшы з музеяў, якія ўдзельнікі бачылі ў жыцці. Пазней кожны мог падзяліцца ўражаннямі. Прэзентацыя Ганны паказала, што шмат у чым успаміны пра лепшыя музеі перагукваюцца з сучаснымі тэндэнцыямі: польскія музейшчыкі не баяцца эксперыментаваць, прыдумляюць свае арыгінальныя “фішкі”, каб завабіць наведвальнікаў у музей.

Пытанне сучасных тэyдэнцый, але ўжо ў інтэрнэце (на музейных сайтах) працягнула сацыёлаг, графічны дызайнер і фатограф Каміла Тынец. На прыкладзе канкрэтных сайтаў польскіх музеяў яна паказала, што музейшчыкі перастаюць баяцца адкрыцця сваіх фондаў для карыстальнікаў інтэрнэта, змяшчаючы там невялікіх памераў фота экспанатаў, інфармацыю пра іх і г. д. Такасама ўдзльнікі маглі пабачыць, якімі іншымі спосабамі сайт музея можна зрабіць больш цікавым.

У пытанні ж аб мэце музея – збіраць і ахоўваць сваю калекцыю альбо з гонарам дэманстраваць і запрашаць усіх у фонды – была зроблена наступная выснова: выстава – галоўны спосаб камунікацыі з гледачом.

Напрыканцы кожнага выступу па тэме ўдзельнікі актыўна задавалі пытанні. Беларускіх этнографаў цікавілі асаблівасці фінансавання таго ці іншага праекту, дэманстрацыя выстаў для розных узроставых катэгорый, інтэрактыўнасць у музеі, ускладванне на плечы музейных устаноў камерцыйнай дзейнасці і г. д.

Па завяршэнні семінара кожны ўдзельнік мог выказаць прапановы па далейшым супрацоўніцтве з польскімі калегамі, а таксама ідэі для тэм далейшых семінараў у будучым. Адбыўся кантакт і абмен досведам, якія, магчыма, у нечым дапамогуць нам, а ў нечым – і нашым суседзям.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.