Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Галоўная
  • Архіў навін
  • Адкрыццё выставы “Ад поля да Покуці” ў філіяле Веткаўскага музея народнай творчасці

У зале "Чалавек традыцыі" філіяла Веткаўскага музея вобраз Святога Міколы саступіў новай выставе "Ад поля да Покуці" (сімволіка жыцця і ўраджаю).

“Перагані, Божа, хмарку, ды на чужую старонку…” – даносіцца голас жняі з-за вітрыны ў экспазіцыйнай зале філіяла. Ілюстрацыя да выставы сёння – прысвечаны жніву ўрывак з фільма Зінаіды Мажэйкі. А пасля – жывы голас Наталлі Дубровы:

- Да пайду я дарогаю, гэй!

Да пайду я дарогаю,

Пушчу голас дуброваю…

“Пусціўшы голас”, Наталля пасярод зімы, але ў атачэнні чароўнай жытнёвай залацістасці стварае непаўторную атмасферу жніва.

Далей жа слова бяруць супрацоўнікі музея, якія працавалі над новай выставай. Шмат цікавай інфармацыі, здабытай у экспедыцыях, распавядае Ларыса Раманава. А таксама чытае верш, натхнёны красаваннем жыта ў полі:

- Мая душа каля тваёй цвіце:

так ветрык раскалыхвае красу на жыце,

ганяе хвалямі дзівосны перазвон.

Мілей за ўсё на свеце ён.

Дырэктар Веткаўскага музея Галіна Рыгораўна Нячаева “прачытвае” для прысутных ручнікі як тэксты, як малітвы, выкарыстоўваючы навуковыя здабыткі вывучэння семантыкі арнамента. Натхненне Галіну Рыгораўну не пакідае і пасля больш чым трох дзясяткаў год працы:

- А гэты ручнік я сёння ўпершыню прачытала з такой падрабязнасцю, з велізарным задавальненнем паспрабавала ўсё запісаць, і калі каму-небудзь будзе цікава, можна будзе падысці і паглядзець,  - кажа дырэктар музея, “прымаючыся” за адзін з неглюбскіх ручнікоў.

Далей загадчык філіяла Пятро Цалка, адзначаючы важнасць погляду звонку, перадае  слова галоўнаму спецыялісту па ахове гісторыка-культурнай спадчыны гомельскага Упраўлення культуры Сяргею Васільевічу Разанаву:

- Хачу сказаць адзінае: Веткаўскі музей яшчэ раз мяне здзівіў. Гэта надзвычайны музей: ад маленькага зернейка і крыжыка можа дайсці да касмічных глыбінь і сімвалаў. Музей і яго калектыў заўсёды ідуць на крок наперадзе. Тое, чым яны займаліся ўчора – актуальна сёння. А тое, што яны робяць зараз, будзе, мяркую, актуальна і заўтра.

Галіна Рыгораўна раптам прыгадвае, што працуе ў музеі ўжо 33 гады, і жартуе:

- Гэта падобна на казку Пушкіна, памятаеце? “Жил старик со старухой тридцать лет и три года…” І вось я сябе адчуваю адначасова тым, у каго і разбітае карыта, і залатая рыбка.

Пачаўшыся з песні, адкрыццё выставы ёй жа і скончылася: Наталля Дуброва зацягвае дзяўчат у жніўны карагод.

Нібы шкадуючы, што так мала было распаведзена, Галіна Рыгораўна Нячаева згадвае пра месца ікон на выставе, пра розныя віды заплеценых дажыначных “бародаў”, зробленых рукамі Ларысы Дзмітрыеўны Раманавай, але… са шкадаваннем падсумоўвае: усяго не распавядзеш.

- Вельмі спадабалася. Усё для мяне было новым, бо я пачала далучацца да культуры Беларусі зусім нядаўна. Зацікавілі сімвалы, узоры і іх трактоўка, - дзеліцца ўражаннямі студэнтка філалагічнага факультэта Хрысціна.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.