Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

15 студзеня наведвальнікі “Музея аўтографа” цэнтральнай гарадской бібліятэкі ім. А.І. Герцэна  мелі шчасце пабываць на адкрыцці выставы карцін самадзейных мастакоў з фондаў нашага музея.

598 прадметаў асноўнага фонду і 87 дапаможнага складаюць сёння калекцыю жывапісу і графікі самадзейных мастакоў у Веткаўскім музеі. А пачыналася ўсё з некалькіх карцін Яўгенія Гаробчанка і Емяльяна Ракава ды вялікай калекцыі Фёдара Шклярава, дзе былі работы і самога заснавальніка музея, і яго сяброў-веткаўчан.

На выставе ж прадстаўлены працы Фёдара Шклярава, Сцяпана Драмука, Андрэя Прылуцкага, Генадзя Тарскіх і інш.

- Адзінае, чаго не адняць ва ўсіх гэтых аўтараў, гэта шчырая любоў да зямлі і магчымасць перадаць той няўлоўны настрой, які існуе ў пейзажы: на нашай з вамі зямлі, пад нашымі цёплымі воблакамі,  - кажа дырэктар Веткаўскага музея Галіна Нячаева.

Галіна Рыгораўна прызналася, што прыхапіла з сабой аркушы з вершамі, але прачытае іх, “калі хопіць часу”, бо сапраўдная паэзія – тут, на карцінах мастакоў. Аднак часу хапіла на ўсё: на вершы Галіны Рыгораўны і паэта Васіля Бакаева, на падзякі Веткаўскаму музею ад мастакоў Сцяпана Драмука і Генадзя Тарскіх, на шчырыя словы і ўспаміны сына Фёдара Рыгоравіча Мікалая Фёдаравіча Шклярава і сябра саюзу мастакоў Святланы Георгіеўны Наздрын-Платніцкай. Ну і, канежне ж, – наўздагон калядным святам – на стварэнне атмасферы праз гукі дуды і калядныя спевы Марысі Тульжанковай (ГМКГА "Талака") і Валянціны Міронавай.

А Таццянай Савельеўнай Уласавай – дырэктарам Гомельскай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы – была выказана прапанова і надалей выкарыстоўваць залу “Музея аўтографа” для іншых выставачных праектаў нашага музея.

Выстава прымеркавана да 75-годдзя Гомельскай вобласці. Доўжыцца яна будзе да 20 лютага. Уваход вольны.

   

   

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.