Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Галоўная
  • Архіў навін
  • Адкрыццё выставы “Вы и нас, трудившихся, не забывайте…” ў філіяле Веткаўскага музея

Нашаму музею пашчасціла мець у сваім штаце цудоўнага спецыяліста па кніжнай культуры – Святлану Іванаўну Лявонцьеву. Аднак на адкрыцці падрыхтанаванай ёй выставы, прысвечанай кніжнай гравюры, яна прысутнічаць, на жаль, на змагла. Гэтая місія – прэзентаванне наведвальнікам царкоўнай кнігі і яе аздаблення – была ўскладзена на іншага супрацоўніка, Андрэя Валер’евіча Скідана.

Што такое гравюра? Гэта не проста кніжная ілюстрацыя. Гэта частачка свету царкоўнай кнігі. На выставе прадстўлены ўнікальныя помнікі – выданні Івана Фёдарава і Пятра Мсціслаўца (XVI стагоддзе), якімі так ганарыцца Веткаўскі музей.

- Кнігі ўнікальныя не толькі для Гомельшчыны, для Беларусі, але і ўсяго ўсходнеславянскага свету, - кажа Андрэй Валер’евіч.

Ёсць тут і пазнейшыя выданні. Гэта кнігі XVIII – XIX стагоддзяў, якія на тэрыторыі Беларусі існуюць у 1-3 асобніках.

З часам змяняўся і макет царкоўнай кнігі, і, у прыватнасці, яе ілюстрацыйнае аздабленне. Пра эвалюцыю гравюры, змены ў яе прызначэнні распавядае гэтая выстава.

Пасля адкрыцця неабыякавыя наведвальнікі, зацікаўленыя старажытным пісьмом, папрасілі навуковага супрацоўніка нават пачытаць тыя старонкі з кніг, на якіх тыя былі разгорнутыя: іншыя старонкі і іншыя гравюры ў кнігах паглядзець немагчыма, бо перагортваць іх за даўніннасцю дазваляецца толькі ў выключных выпадках.

Назва ж выставы – гэта цытата з пасляслоўя да “Евангелля” Пятра Мсціслаўца. Як бачым, нічога не забыта нават скрозь стагоддзі…

 

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.