Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

Набліжаюцца Саракі. З гэтай нагоды прапануем Вашай увазе фота-майстар-клас па вырабе птушак з цеста, якія пякуцца адмыслова на гэтае свята.

Інгрыдыенты:

сыроватка (кефір) – 500 мл; сода – 1 ч.л.; алей – 3 ст. л.; мука – прыкладна 0, 5 кг; соль; цукар; сушаныя чарніцы.


Спосаб прыгатавання:

 

Набіраем дровы і распальваем печ.

 

Падрыхтаваныя інгрыдыенты для вырабу птушак.

Наліваем сыроватку.

Дадаем соду. Размешваем.

Дадаем соль. Размешваем.

Дадаем цукар. Размешваем.

Дадаем алей. Размешваем.

Сеем рэшатам муку.

Пачынаем вымешваць цеста.

Назіраем за вогнішчам у печы.

Выкладваем цеста на стол.

Пачынаем цеста “мяць”, каб было крутое-крутое.

Раскатваем цеста.

Атрымліваем цеста таўшчынёй прыкладна 0,5 см.

Выразаем контур птушачкі.

Праразаем ёй хвосцік.

Чарніцы, каб наша птушачка глядзела далёка-далёка.

 “Мае вочы чорныя, чорныя, чорныя” :- )

Выразаем крылы, каб наша птушка лётала высока-высока.

Гатовая птушачка. Ну, амаль гатовая…

Выразаем СОРАК птушачак-жаўранкаў.

Пасыпаем птушачак зверху цукрам.

“Прыкатваем” цукар.

Глядзім, каб у печы не заставалася галавешак.

Яшчэ “зырко” ў печы… пачакаем крыху.

Ставім патэльню ў печ, каб нагрэлася.

Закрываем “юшку”, але не да канца, каб “дух” трымаўся.

Кладзем птушачак на патэльню.

Ставім птушачак у печ.

Закрываем печ “засланкай”.

Чакаем, пакуль спякуцца, і дастаем гатовых птушачак.

 

Нашы цуда-птушачкі.

 

Рыхтуем птушачак да “вылету”. Кладзем іх “у пелену” ( у фартух).

Нашы птушкі паляцелі.

Не забываем прыбрацца ў хаце.

Зачакаліся вясны? Пасля гэткага яна мусіць прыйсці хутка-хутка!

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.