Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

27 кастрычніка ў вёсцы Неглюбка Веткаўскага раёна адбыўся працяг гомельскага фестывалю "Кросенцы" пад аналагічнай назвай. Шмат хто з супрацоўнікаў музея так ці інакш удзельнічаў у неглюбскім свяце: загадчык філіяла Пятро Цалка далучыўся да арганізацыі, навуковы супрацоўнік Людміла Новікава і дырэктар Галіна Нячаева зладзілі майстар-клас па апрананні неглюбскага строя, Наталля Багданава (гурт "Бан-Жвірба") і Валянціна Міронава (гурт "Млын Сонца") ўзялі ўдзел у канцэртнай праграме фестывалю.
 З надвор'ем неглюбскаму фестывалю пашанцавала меней, чым гомельскаму, усе асноўныя падзеі адбываліся ў памяшканнях мясцовага дома культуры, а не на вуліцы. Аднак тое, што ідэю мінулагодняга "Свята беларускага ручніка" не толькі не кінулі, але і развілі - цудоўная тэндэнцыя. Бо Неглюбцы насамрэч ёсць чым здзівіць не толькі Беларусь, але і ўвесь свет, што неаднаразова пацвярджалася на практыцы.
 Ва ўрачыстых прамовах напачатку феставалю прагучалі словы падзякі і нашаму музею за вялізны ўнёсак у вывучэнне неглюбскага ткацтва. А перад тым, як распачалася канцэртная праграма, узяла слова і Галіна Рыгораўна Нячаева. Яна не абмінула сваю любімую тэму семантыкі старажытных знакаў на ручніках. А напрыканцы падзякавала тутэйшым майстрыхам:

- Вось гэтыя старажытныя знакі захавалі ў Неглюбцы і перадаюць. Я таксама захапляюся ручнікамі. Глыбокі паклон усім неглюбчанам, няма больш такой вёскі на Зямлі!
 Акрамя адзначаных гуртоў ("Млын Сонца", "Бан-Жвірба") у канцэртнай праграме прынялі ўдзел наступныя калектывы: "Отрада" (Верашчакі), "Вясёлыя музыкі", "Крыніца" (Ветка), "Стаўбунскія вячоркі" (Стаўбун), "Ягорава гара" (Гомель), а таксама салісты А. Кабкова, В. Паліцына і інш.
 Была ў гасцей свята магчымасць не толькі паглядзець, як апранаецца складаны неглюбскі строй, даведацца аб прызначэнні ўсіх яго элементаў, але і навучыцца вырабу некаторых яго атрыбутаў: гарячкі - бісернага жаночага ўпрыгожання, кубка - дзявочага галоўнога ўбора. Майстар-класы праводзіліся згуртаваннем "Ніток" неглюбскага цэнтра ткацтва. А напрыканцы свята адбыўся майстар-клас па бытавых танцах на чале са "Стаўбунскімі вячоркамі".

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.