Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

- Такой выставы лялек у Гомелі яшчэ не было, - кажа дырэктар Веткаўскага музея Галіна Нячаева. І гэта сапраўды так: насуперак звыкламу, стандартнаму экспанаванню Веткаўскі музей у сваім філіяле не проста паказаў лялькі рознага кшталту і розных часоў стварэння, а ўнёс іх у адмысловы кантэкст.

Так, гульнёвая дзіцячая лялька прадстаўлена ў стылізаваным “дзіцячым кутку”, лялька прафесійнага тэатра – сярод макетаў сцэн і афіш спектакляў, а ў імправізаванай майстэрні мастачкі Наталлі Палунінай-Барысевіч можна пабачыць не толькі лялькі, але і тое, як яны “нараджаюцца”, і г. д. Але ж вытокі любой лялькі – у сівой старажытнасці, рэшткі якой, захаваныя ў памяці людзей, таксама прадстаўлены на выставе. Гэта лялька-“абрыгена” (ці “аберагена”, то бок абярэг, Берагіня) якую рабілі ў в. Пералёўка, а таксама абрадавыя лялькі – травяная і з анучак. Апошнія выкарыстоўваліся ў некаторых вёсках у абрадзе Пахаванне стралы.

- У некаторых месцах "страла" – гэта манеты, пацеркі нейкія, грабянец, яшчэ нешта – тое, што закопваюць у жыта, каб яно добра расло і каб гром з маланкай не папалілі яго. А ў некаторых месцах – мы былі вельмі здзіўленыя – нам сказалі, што ў іх не стралу хаваюць, а ляльку. І зрабілі ляльку проста пры нас. Мы прыязджалі наўмысна і глядзелі, як яны аплакваюць і закопваюць яе ў зямлю, - узгадвае Галіна Рыгораўна.

Асаблівай душэўнасці надалі адкрыццю выставы Сяргей Барсевіч і яго жонка Наталля Палуніна-Барысевіч. Сяргей Міхайлавіч ужо выстаўляў у нашым філіяле сваю калекцю грамафонаў, а на выставе “МоЯ КУ-КУКОЛКА” ён распавёў пра лялькі з Гомельскага дзяржаўнага тэатра лялек, некаторыя з якіх зрабіў уласнаручна. Ён на хвіліну удыхнуў у іх жыццё, як гэта робіць лялечнік, а разам з марыянеткай нават памаршыраваў і паспяваў рэвалюцыйную песеньку.

Мастачка Наталля таксама прымала ўжо ўдзел у адной з нашых выстаў пад назвай “Аўтарская лялька”. Цяпер жа яе калекцыя незвычайных і ўнікальных лялек крыху пашырылася і зноў радуе вока нашых наведнікаў. Наталля прызнаецца, што гэтыя лялькі – своеасаблівыя гісторыі пра яе саму.

- Я кажу акаляючаму свету “Вось, паглядзіце, якая я!”. Вось я так умею, я магу хадзіць у маміных туфлях, я магу хадзіць з голым пузам… Кожная лялька мае сваю гісторыю, якую можна распавесці. Вось стаіць дзяўчынка, трымае шарык. А чаму ў яе грудзі і сандалі дзіцячыя? А чаму ў яе калготкі не падцягнутыя? А можа, гэта не шарык, а яе жывот? Яна што, цяжарная?..

І гэтае шчырае раскрыццё свайго “Я” мастачкі праз лялькі робіць іх яшчэ больш блізкімі для гледача. Запрашаем усіх пабачыць гэта на свае вочы, адчуць і пераканацца: выстава будзе працаваць да канца верасня.

Акцёр-мім Андрэй Вяршынін запрашае мінакоў на адкрыццё выставы

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.