Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

18 верасня ў Музеі старажытнабеларускай культуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі быў прэзентаваны выставачна-даследчы праект “Гуляла пава…”. У наведвальнікаў выставы была ўнікальная магчымасць убачыць трансфармацыю вясковага строюадной вёскі на зрэзе двух стагоддзяў (ХІХ – ХХ ст).

Аўтар ідэі і куратар выставы, Ірына Юр’еўна Смірнова, добрую частку свайго навуковага жыцця прысвяціла вывучэнню менавіта неглюбскага строю. І таму з захапленнем можа распавядаць не толькі пра сістэму крою, кампазіцыю арнаментыкі і разнастайныя тэхнікі вышыўкі, але і пра гісторыю, традыцыйную і духоўную культуру в. Неглюбка – гэтай чароўнай, унікальнай і таямнічай вёскі.

Сярод шматлікіх арганізацый і людзей, што ўдзельнічалі ў рэалізацыі выставачнага праекта, можна адзначыць і Веткаўскі музей: амаль увесь строй, што ўпрыгожвае адзін  з дзесяці манекенаў, быў прадстаўлены менавіта нашым музеем.

- Калекцыя неглюбскіх кашуль у Веткаўскім музеі – самая вялікая ў краіне. Выключны выпадак, калі з адной вёскі сабрана больш як трохсоценная (!!!) калекцыя кашуль. Гэта цікавы музейны эксперымент: па-першае, не ўсе музеі могуць дазволіць сабе такую магчымасць, а па-другое, не бачаць сэнсу збіраць такую колькасць рэчаў.  Веткаўскі музей заўжды ведаў, дзеля чаго гэта збіраецца… Такая буйная калекцыя дае магчымасць аналізаваць, параўноваць, вывучаць мастацкія асаблівасці лакальных традыцый глыбока і дасканала. Калі б не было “веткаўскай” калекцыі, у мяне як навукоўца не было б магчымасці правесці, напрыклад,  пэўны аналіз кашуль, зрабіць іх класіфікацыю. Тое ж тычыцца і іншых прадметаў адзення неглюбскага строю: панёў, хустак і г.д.  Дзякуючы гэтай цудоўнай магчымасці мы можам выявіць дынаміку строю, развіццё яго ў часе…, – адзначае аўтар ідэі выставы, малодшы навуковы супрацоўнік аддзела фалькларыстыкі і культуры славянскіх народаў Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі.

Да таго ж, наведвальнікі выставы змаглі паглядзець на яшчэ адну ўнікальную калекцыю, створаную ўжо ў ХХІ стагоддзі. Намаганнямі старэйшага навуковага супрацоўніка аддзела старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі, кандыдата мастацтвазнаўства Марыі Мікалаеўны Віннікавай пры супрацоўніцтве з УП “Скарбніца” быў рэалізаваны праект па рэканструкцыі рэгіянальных строяў Беларусі.

- Многія  з убачаных сёння рэканструкцый строяў у поўным комплексе мы не пабачым ні ў адным з музейных збораў, бо гэта вынік шматгадовага даследавання і збору інфармацыі ў розных куточках  Беларусі і нават за яе межамі,– адзначае Марыя Віннікава.

Добры ж настрой цягам усёй выставы падтрымліваў сваім чароўным спевам гурт “Горынь” Рэспубліканскага маладзёвага грамадскага аб’яднання “Студэнцкае этнаграфічнае таварыства”.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.