Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

Экспедыцыйна-збіральніцкія высілкі не прайшлі дарэмна: 21 лістапада ў нашым філіяле адкрылася новая выстава "У АБ'ЕКТыве". Але, натуральна, эскпазіцыю склалі не толькі фотаздымкі з фондаў музея і сабраныя намі ў апошняй экспедыцыі. Экспанаты былі прадстаўлены і іншымі ўстановамі: Музеем гісторыі горада Гомеля, Дзяржаўным музеем архітэктуры і побыту. Не абышлося і без шматгадовых напрацовак нашых супрацоўнікаў у галіне этнаграфіі.

Фотаздымак – жанчына, фотаздымак – гаспадар, фотаздымак – род, фотаздымак – майстар, фотаздымак – абрад… У аб’ектыве – не проста людзі, а ўсё, што іх атачала. І яно, нібы найбуйнешым планам, пацвярджаецца, дублюецца аб’ектыўнай рэальнасцю – тымі прадметамі, што былі ва ўжытку каля 40, 70, 100 гадоў таму.

- Мы можам праадчуваць энергетыку чалавека, які ствараў усё гэта. І фотаздымак дапамагае нам сказаць: так было ў тыя гады, нам не хлусяць, - кажа арганізатар выставы Пятро Цалка, спаняючыся ля “абрадавай” часткі выставы, але гэтыя словы могуць тычыцца і ўсяго астатняга, пра што ён распавёў на адкрыцці.

Дырэктар музея Галіна Нячаева, як і госці, наведала выставу ўпершыню:

- Я вельмі радая таму, што вам удаецца захоўваць стыль нашага музея. А я магу толькі вакол “патанчыць” крыху.

І Галіна Рыгораўна сапраўды пачынае славесна “танчыць”. Не толькі вакол непасрэднай тэмы выставы, але і вакол ручнікоў ды той архаікі, што звязана са знакамі-сімваламі.

- Я сам з-пад Веткі, з вёскі Хальч, - дзеліцца думкамі пасля адкрыцця студэнт Дзмітрый, - і магу сказаць, што ўсё, што сёння распавядалі, насамрэч так і ёсць. Спадабалася, як зроблена выстава: кожны здымак на сваім месцы, няма нічога, што адцягвае ўвагу.

Яшчэ больш фота з адкрыцця выставы глядзіце ў нашай фотагалерэі.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.