Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

“Расліны і дрэвы ў абрадах і традыцыйных уяўленнях жыхароў Веткаўскага раёна”, — пад такой назвай 22 студзеня ў аддзеле абслугоўвання вучняў 1-5 кл. Гомельскай абласной універсальнай бібліятэкі імя У.І. Леніна адбылася сустрэча вядучага навуковага супрацоўніка Веткаўскага музея Ларысы Дзмітрыеўны Раманавай з вучнямі САШ № 24 г. Гомеля.

Побач з намі растуць надзвычай прыгожыя кветкавыя расліны, дрэвы. Без садавіны, агародніны, драўніны нам, людзям, аніяк не абыйсціся. Дрэвы, кветкі ствараюць адну з галоўных частак ландшафту ды нясуць у сабе архаічны сэнс Сусветнага дрэва.

Даўней і цяпер  многія расліны, дрэвы  згадваюцца ў традыцыйных уяўленнях, выкарыстоўваюцца ў абрадах. Каб абясшкодзіць нядобрую сілу заломаў, у в. Ягаднае Гомельскага раёна (на пачатку 20 ст.) жнеі звівалі вянкі з васількоў і развешвалі на галінах у полі. Каля вясковага дома стараюцца пасадзіць каліну, рабіну, каб яны ахоўвалі дом ад нячыстага. Знойдзеная купальская папараць-кветка дае людзям надзвычайныя веды і магчымасці… На Троіцу, Духаў Дзень явар (нюнькі) кладуць на вокны, усцілаюць ім падлогу, галінкамі клёна, ліпы, бярозы ўпрыгожваюць дом унутры і звонку — уся раслінная сіла зямлі асвячаецца ў гэтыя дні. Галінкі бэзу, чаромхі, якія квітнеюць у траўні, ствараюць непаўторны узнёслы настрой…  Кветкі ў вазонах, дрэвы, вышытыя на ручніках, расцвітаюць у Чырвоных кутах ды ў душах тых, хто жыве ў доме.

Амаль пра кожную расліну, дрэва існуе легенда. Шкада, многія з іх губляюцца ў народнай памяці, ды й забываюцца самі назвы раслін: шчамялінка, медуніца, трыпутнік, лілея, смолка, барвінак, зялюльчыны слёзкі, чабор, трыпутнік, іван-ды-мар’я, сонцацвет, святаяннік, дзівасіл…

З сітніка, які расце каля рэк, веткаўскія падлеткі яшчэ не так даўно рабілі адмысловыя матрацы, на якіх плавалі па Сажы…

Пра кіта, які пасяліўся ў Сажы, пра назву ракі, пра мясцовыя кветкі, адценні якіх падобны да святла зорак, Ларыса Дзьмітрыеўна Раманава стварыла казку, якую сама і прачытала падчас сустрэчы з дзецьмі.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.