Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

У філіяле Веткаўскага музея адкрылася выстава “Шляхецкія сядзібы Гомельшчыны”. Яе ініцыятары – неабыякавыя да краязнаўства, апантаныя людзі, заклапочаныя станам большасці палацаў і сядзіб, якія ў XIX – пачатку XX стагоддзяў будавала тутэйшая шляхта. Ну а Веткаўскі музей не толькі арганізаваў прастору для выставы, але і падключыў іншыя музейныя ўстановы – Гомельскі палацава-паркавы ансамбль і Хойніцкі раённы краязнаўчы музей – для насычэння экспазіцыі рэчамі, без якіх цяжка ўявіць жыццё тагачаснай шляхты.

Аўтар задумы, гісторык-краязнаўца Марыя Булавінская, яшчэ са студэнцкіх гадоў захаплялася ўсім, што звязана з прадстаўнікамі знатных родаў.

- Гэтыя людзі рабілі шмат карыснага і вельмі любілі гэтую зямлю. І вельмі шкада, што парэшткі шляхецкай культуры збольшага зараз знішчаны, - кажа Марыя пасля зачытвання шчымлівых успамінаў аб родным доме прадстаўніцы роду Лісоўскіх, якая, як і многія ў першай палове XX стагоддзя, вымушына была з’ехаць. – Мы можам вярнуць памяць аб тым, што было на нашай зямлі, для гэтага трэба даследаваць усё больш дасканала.

На дапамогу Марыі ў сумесным праекце прыйшоў архітэктар Сяргей Ляпін. Ён склаў карту з выявамі сядзіб Гомельшчыны, на якой пэўным чынам пазначаны разбураныя, паўразбураныя і захаваныя будынкі. Рэканструяваць выгляд знішчаных пабудоў даводзілася з розных крыніц, шмат людзей далучылася да гэтай справы. Але выгляд некаторых сядзіб узнавіць так і не атрымалася, і аўтары ідэі выказалі спадзяванні на далейшае папаўненне гэтай карты.

Неверагодную працу прарабіла і мастачка Ірына Панкова, якая аб’ездзіла  ўсю вобласць, каб стварыць цудоўныя выявы сядзіб і палацаў у акварэлі. Сучасны выгляд сядзіб Ірына адлюстравала ў колеры, дарэвалюцыйны – у тэхніцы грызайль.

Напрыканцы адкрыцця выставы з песнямі выступіла бард Вальжына Цярэшчанка. Але гэта не адзіны сюрпрыз, які чакаў наведнікаў: кожны мог узяць на памяць серыю паштовак і каляндарык з акварэллю Ірыны Панковай, а таксама прэзентаваную карту “Шляхецкія сядзібы Гомельшчыны”.

Больш фота з адкрыцця выставы ў хуткім часе з'явіцца ў нашай фотагалерэі.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.