Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

20 лістапада ў філіяле Веткаўскага музея адкрылася новая выстава “Дивен Бог во святых Своих”. Гэта другі па ліку сумесны праект Веткаўскага музея і Гомельскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Прысвечаны ён роздумам аб паняцці святасці.

Арганізатар выставы і навуковы супрацоўнік Веткаўскага музея Андрэй Скідан сцвярджае, што тэма святасці добра распрацаваная ў багаслоўскім дыскурсе, аднак для музейшчыкаў важна было таксама адлюстраваць яе праз уласную калекцыю, збіральніцкі, даследчы падыход.

- Святасць – глабальная якасць чалавечага існавання. Мы кажам, што бог святы, але ён вышэй святасці. І адным з адбітакў гэтай надзвычайнасці бога з’яўляецца святаць чалавека, - пачынае Андрэй Скідан расповед пра канцэпцыю выставы і далей тлумачыць само паняцце ў хрысціянскай культуры, якое ёсць ні што іншае, як “жыццё дзеля бога”.

Царква цягам развіцця мастацкай культуры выпрацавала шэраг прынцыпаў і правілаў выяўлення досведу дасягнення святасці. І адлюстраваўся ён у іканапісе, прадстеўленым на выставе ўзорамі розных часоў і стыляў. Але не толькі: тут прысутнічаць таксама літургічныя тэксты – акафесты, зборнікі жыцій, тэксты малітваў і песнапенняў і г. д. Пры падрыхтоўцы выставы былі выкарыстаны і вусныя тэксты народнай культуры – яшчэ адна сфера бытавання святых.

Пасля Андрэя Скідана слова ўзяў айцец Аляксандр Лапушанскі. Ён распавёў пра Аляксея Лельчыцкага – аднаго з прадстаўленых на выставе святых, пра якога захаваліся дакументы, апошні з якіх датуецца 1998 годам.

Напрыканцы дырэктар музея Галіна Нячаева зрабіла на некаторых экспанатах свае мастацтвазнаўчыя акцэнты, аздобіўшы іх здабытай у экспедыцыях інфармацыяй і гісторыямі з’яўлення ікон у фондах.

Больш фота з адкрыцця выставы глядзіце ў нашай фотагалерэі.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.