Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

11 сакавіка 2016 года ў філіяле Веткаўскага музея адкрылася новая выстава "Шыццё як жыццё". У апошні час, асабліва сярод гарадскога насельніцтва, адчуваецца тэндэнцыя звароту да ручной працы (Handmade). Нехта займаецца вязаннем, вышыўкай, бісерам, глінай, дэкупажам, пляценнем… Нехта ўсім і адразу.

Свой шлях у "рукадзельным жыцці" знайшла і гамяльчанка Святлана Георгіеўна Баразна. "Колькі сябе памятаю, увесь час нешта рабіла сваімі рукамі", – распавядае майстар. Святлана Георгіеўна – фармацэўт-правізар па адукацыі, на дадзены момант займае пасаду загадчыка адной з аптэк горада Гомеля. Аднак вялікую частку свайго жыцця яна прысвячае мастацтву лапікавага шыцця. "І вышывала, і вязала, нешта клеіла, пляла, але вось лапікавае шыццё з часам стала асноўным", – дзеліцца сваёй творчай гісторыяй Святлана Георгіеўна. Ужо 15 гадоў з-пад умелык рук майстра выходзяць цудоўныя падарункі для сваякоў і сяброў. У геаграфію шматлікіх "лапікавых цудаў" Святланы можна смела ўносіць не толькі блізкія да нас Расію, Украіну, Польшу, Літву,  але і Германію, Англію і нават Канаду ды Аўстралію.

Каля паўсотні прадметаў майстра напаўняюць сцены, палічкі і вітрыны аднаго з выставачных залаў філіяла Веткаўскага музея. Каб сабраць усю гэту прыгажосць у адной зале, Святлане прыйшлося добра "паскрабці па сусеках", бо амаль усе рэчы, што прысутнічаюць у экспазіцыі "Шыццё як жыццё", ужо даўно знайшлі сваіх гаспадароў і жывуць уласным жыццём. "Не імкнуся ўсё, што раблю, пакінуць у сябе, няхай людзі карыстаюцца. Шмат раздорваю родным ды сябрам. Ёсць толькі фотаальбом, дзе збіраю фота сваіх прац", – з усмешкай гаворыць Святлана Георгіеўна.

На выставе можна яшчэ сустрэць і швейныя машыны розных вытворцаў і розных гадоў вытворчасці: ад "SINGER" пачатку ХХ ст. з самаробным драўляным нажным прывадам да сучаснай электрычнай "TOYOTA". На апошняй, дарэчы, кожны наведвальнік выставы можа паспрабаваць свае навыкі ў лапікавым шыцці, стварыўшы свой маленькі "шэдэўр". Адзін з такіх "шэдэўраў" ужо пашылі падчас адкрыцця выставы студэнты ГДУ імя Францыска Скарыны, якія завіталі ў наш музей.

Яшчэ больш фота з адкрыцця выставы глядзiце ў нашай фотагалерэi

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.