Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

7 красавіка (пятніца) 2017 года ў філіяле Веткаўскага музея ў Гомелі адбылося адкрыццё выставы "Кветкі ля хаты".

Звычайная выставачная зала з чатырма сценамі і трыма вокнамі ператварылася ў сапраўдны сад-палісаднік. На сценах з’явіліся фрагменты драўлянага архітэктурнага дэкору з Веткі: аканіца, франтоны, падзоры, надбрамныя "рашоткі". Звычайныя дошкі пад умелымі рукамі мастроў-разьбяроў нібы зноў узгадалі пра сваю "кучаравасць" і "разрасліся" па перыметру ўсёй хаты ад фундамента да вільчыка даху.

Дамавая разьба

Усе поры годы "заквітнелі" дзякуючы майстэрству гамяльчанкі Ганны Пугачовай, якая пры дапамозе фарбаў ды нітак пераносіць кветкі са свайго хатняга палісадніку на аркушы паперы і тканіну.

- Я нічога не прыдумваю сама, заўжды малюю з натуры, як яно ёсць на самой справе. Спрабую перадаць тую прыгажосць, якую стварыў Бог вакол нас, - распавядае пра свае працы мастачка.

Мастачка Ганна Пугачова

Але ж кожны з нас ведае, што для таго каб кветкі ўпрыгожвалі наш дом і падворак, спачатку іх, нібы дзяцей, патрэбна выгадаваць: пасеяць, дачакацца ўзыходаў, праполваць, паліваць, падхарчоўваць… Здаўна так завялося, што пра насенне кветак у Беларусі вам усё распавядуць ды пакажуць у Дывыд-Гарадку. І, кажучы сучаснай мовай, попыт нараджае прапанову. Старажытнае мастацтва роспісу знакамітых Давыд-Гарадоцкіх куфроў у 1970-80-я гг. знайшло новую форму свайго існавання - рэкламная этыкетка, а па мясцоваму проста "цікетка". Дзякуючы руплівай збіральніцкай працы мастака і выкладчыка Анатоля Міхайлавіча Арлова з Брэсту, на сёння мы маем магчымасць пабачыць гэту ўнікальную традыцыю роспісу ў залі музея. "Цікеткі" аўтарства Дзмітрыя Цубера запоўнілі сваёй веліччу і прыгажосцю адну з вобразных вітрын выставы.

Цікеткі Дзмітрыя Цубера

Хатнюю ж утульнасць і цеплыню ў экспазіцыі стварыла лазовая мэбля, што была зроблена вучнямі і выкладчыкамі Гомельскага дзяржаўнага прафесійна-тэхнічнага каледжу народных мастацкіх промыслаў. Дарэчы, калі падчас прагляду выставы ў вас з’явіцца жаданне займець такую ж мэблю ў сябе дома, то гэта цалкам рэальна - яе можна будзе набыць адразу ж у музеі.

Лазовая мэбля

Цудоўны настрой на адкрыцці выставы  падтрымалі музыкі "Трыа Трое".

Калектыў "Трыа Трое"

Дзякуючы віртуознаму валоданню скрыпкай, кантрабасам і акардыёнам музыкі стварылі атмасферу сапраўднага свецкага рауту. І хочаш-нехочаш, а рукі, ногі і нават думкі паддаліся рытмам вальсаў ды танга, якія напаўнялі ў гэты вечар будынак філіяла Веткаўскга музея і выляталі ў квітнеючы, найпрыгажэйшы гомельскі парк.

Музыкі "Трыа Трое"

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.