Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

Месяц май выдаўся для супрацоўнікаў музея дужа гарачым не толькі паводле надвор’я. Майскія дні былі насычаны разнастайнымі цікавымі падзеямі, якія адбыліся ў нашым філіяле: адкрыццё выстаў “Як ты пішаш буквы, так я – узоры…” і “У меня есть тоже патефончик…”, а таксама вечарына “Лялеіць вада каля горада”, прысвечаная Міжнароднаму дню музеяў. А яшчэ ў гэтым месяцы распачаліся лекцыі Галіны Рыгораўны Нячаевай па традыцыйным узорным ткацтве.

Адкрыццё выставы “Як ты пішаш буквы, так я – узоры…”

З аднаго боку, не вельмі добрай ідэяй было адкрываць выставу 9 мая, бо дзень гнаў народ не ў музей, а на вуліцу – дзівавацца са святкавання Дня Перамогі. А з іншага, менавіта дзякуючы гэтаму зусім выпадковыя людзі, якія, магчыма, і не ведалі пра існаванне нашага філіяла, трапілі на адкрыццё і былі неверагодна ўражаны тым. што пачулі і пабачылі.

Гэты дзень азнаменаваўся яшчэ і тым, што на адкрыцці дэбютаваў з выступам гурт “ЯгораваГара”, у якім бяруць удзел і супрацоўнікі нашага музея. Менавіта гэтае трыа і запрасіла сваімі спевамі на адкрыццё ўсіх, хто прагульваўся па парку міма філіяла Веткаўскага музея.

Пачутае і пабачанае выпадковымі мінакамі ўжо непасрэдна ў зале – толькі невялікая частка таго, што было напрацавана супрацоўнікамі музея (і асабліва яго дырэктарам Галінай Рыгораўнай Нячаевай) па семантыцы арнаменту і ўзорнага ткацтва наогул. Аднак гэтага хапіла, каб пакінуць людзей у вялікім захапленні. Напрыклад, адна з наведвальніц урэшце не вытрымала і пад уражаннем ад пачутага пачала выказваць падзякі:

- Вялікую ўдзячнасць хачу выразіць за сустрэчу: мы тут усе выпадкова апынуліся, але адчулі сябе інакш, чым недзе на вуліцы, у парку. Цудоўна, што ёсць людзі, занятыя пошукам, творчасцю.  Мы глядзім на ручнікі і нават не ўяўляем, што тут і зямля, і жыццё, і жанчына, і маці, і будучыня… За плённую працу, за гэтыя хвілінкі радасці, падораныя нам – людзям, якія выйшлі проста ў горад – нізкі паклон.

- Вельмі спадабалася, вельмі цікава было. Хацелася б болей пра гэта ведаць, - падзялілася сваімі ўражаннямі дзяўчына, якая назвалася Таняй. Такія водгукі, бадай, і ёсць найпершы чыннік паспховасці выставы.

Дарэчы, пазней дадзеная зала стала месцам, дзе распачаўся цыкл лекцый “Традыцыйнае ўзорнае ткацтва”, на якіх акурат і можна даведацца аб усім згаданым на адкрыцці паболей. Першая лекцыя адбылася 11 мая, наступныя чакаюць сваіх слухачоў 26 мая, 8 і 22 чэрвеня.

Адкрыццё выставы “У меня есть тоже патефончик…”

Нягледзячы на ўсе перашкоды, якія паўставалі на шляху маладых супрацоўнікаў філіяла, 17 мая імі ўсё-ткі была адкрыта доўгачаканая выстава патэфонаў і грамафонаў. Хаця наведвальнікі цікавіліся ёй ужо з 9 мая - дня, які быў першапачаткова прызначаны для яе адкрыцця.

Сама ж выстава стала магчымай не без дапамогі спадара Сяргея Барысевіча – калекцыянера і вынаходніка, якому і належыць большасць экспанатаў (патэфонаў, грамафонаў і іх механізмаў). Гэта чалавек, які здольны гадзінамі распавядаць пра сваё калекцыянерскае захапленне.

Зрэшты, дзякуючы яму і само адкрыццё апынулася вельмі дынамічным і яскравым: Сяргей Барысевіч прымяніў усю сваю харызму і артыстызм, трымаючы ўвагу публікі. А напрыканцы пажартаваў:

- Вам пашанцавала, бо вы былі першымі слухачамі і я яшчэ не паспеў нічога прыдумаць.

Спрычыніўся спадар Барысевіч і да таго, што самы стары грамафон 1910 года з фондаў Веткаўскага музея не так даўно зноў пачаў граць. Дагэтуль грамафон маўкліва стаяў у адным з экспазіцыйных залаў у Ветцы.

Пенсіянерка Зінаіда Ганчарова, якая даведалася пра нашае адкрыццё праз анонс у газеце “Гомельская праўда”, падзялілася сваімі ўражаннямі:

- Я ў захапленні! Чакала, што будзе нешта цікавае, але што да такой ступені… Я назад вярнулася ў тыя гады, калі жылі мае бацькі, дзяды, мяне проста накрыла гэтая хваля!

 

“Ноч музеяў-2013” у філіяле Веткаўскага музея

А вось яшчэ адна імпрэза, якая пазнаёміла шырокае кола выпадковых і не зусім людзей з экспазіцыямі філіяла. Сёлета ў Міжнародны дзень музеяў 18 мая кожны, хто заходзіў у філіял, сам вызначаў, колькі гатовы заплаціць за прагляд. А ўвечары патэнцыйных наведвальнікаў прываблівала яшчэ і праграма вечарыны “Лялеіць вада каля горада…”, якая адбывалася звонку каля музея. У гэтым годзе яна была прысвечана воднай стыхіі.

Падчас вечарыны выступілі гурты “ЯгораваГара” і “Млын Сонца”, быў прадэманстраваны фільм Юрыя Выдронка “Як пушчу стралу”. Карыстаўся вялікім поспехам арт-праект мастака Аляксандра Лобана “САД” (мастацтва ІкеБагны). У самых цікаўных нават была магчымасць спрычыніцца да стварэння карціны ў тэхніцы, прыдуманай Аляксандрам Лобанам.

Эфектна выглядалі дзяўчыны з танцавальнага калектыву “Варажэі”, што паказалі свае танцы на вадзе ў абсталяваным для іх невялічкім “басейне” каля ўваходу ў музей. Яны разахвоцілі публіку вадзянымі пырскамі, пасля чаго частка моладзі пачала таксама танчыць у басейне і апырскваць адно аднаго вадой. На тым усё і скончылася. Мяркуем, што ўсе засталіся задаволенымі.

Гурт "ЯгораваГара"

Аляксандр Лобан

Гурт "Млын Сонца"

"Варажэі"

Дзякуем Зосі Бабаковай за фота з "Ночы музеяў" і адкрыцця выставы "Як ты пішаш буквы, так я - узоры…"

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.