Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф.Р. Шклярава. Ветка, Беларусь

  • Тканы космас

    Калекцыя ўзорнага ткацтва і вышыўкі музея ўнікальная. Гэты «генны фонд» нашай культуры абяцае даць у будучыні нацыянальны па значэнні «банк дадзеных» архаічных знакаў і тэхнік беларускага ткацтва

  • Чайная

    Ад малюсенькага паходнага самавара да вялізнага раскошнага ў выглядзе вазы. Ніводная стараабрадніцкая сям'я не абыходзілася без самавара

  • Кузня

    У Ветцы, што славілася сваімі верфямі здаўна шанаваліся майстры-якарнікі, самымі вядомымі былі Кавалёвы, якія забяспечвалі якарамі не толькі рачны, але і марскі рыбацкі флот

  • Майстар квітнеючых вокан

    Упрыгожваліся перш за ўсё вокны. Акрамя гэтага, разьба размяшчалася на вуглах і карнізах пабудоў, на масіўных уязных варотах, ператвараючы дом і падворак у суцэльны дэкаратыўны ансамбль

  • Партрэт

    Музей у Ветцы быў заснаваны дзякуючы ініцыятыве Фёдара Рыгоравіча Шклярава, карэннага веткаўчаніна. Так выглядала майстэрня калекцыянера ў 70-я гг. XX ст., а некаторыя прадметы з яе і зараз знаходзяцца ў фондах музея

  • Мы так даўно тут жывем...

    Найстаражытнейшыя знаходкі, што сведчаць аб знаходжанні першабытнага чалавека на Веткаўшчыне, адносяцца да эпохі палеаліту і датуюцца 100-40 тыс. г. да н. э.

  • Гандаль

    Шкляныя слоікі для гарбаты, скрынкі ад цукерак — упакоўка рэдка захоўваецца. Паводле расповедаў старажыл, у Ветцы была тысяча гандлёвых крам. Пад час жа кірмашоў з навакольных вёсак прыязджалі ў 2-3 гадзіны ночы, каб заняць месца бліжэй да цэнтра

  • Гісторыя горада

    Ветка заснавана рускімі перасяленцамі ў 1683 г. Доўгі час была духоўным і культурным цэнтрам усяго стараабрадніцтва, застаючыся сімвалам волі і натхнення для шмат якіх «адзінаверцаў» на тэрыторыі Расіі

  • Райскі сад

    Матыў райскага саду стаў галоўным вобразным момантам, які аб»яднаў старажытную сімволіку іконы з натуралізмам арнаменту барока. Майстэрства рэзання пазалочаных кіётаў-«садоў» на Ветцы перадавалася ад бацькі да сына

  • Кніжная культура

    Унікальнасць кніжнай культуры Веткі ў тым, што яна захавала старажытныя традыцыі кніжнага мастацтва. Тут працягвалі ствараць рукапісы ў 20-я — 30-я гг. XX ст.

  • Майстэрня златакаваля

    Раслінны ўзор на адзенні святых то рупліва «тчэцца» чаканамі, гравіруецца і «чарніцца», узнаўляючы старажытную парчу, то абгортваецца жывымі веткамі з кветкамі

  • Майстэрня іканапісца

    Дошка пакрывалася грунтам-«ляўкасам». Выкарыстоўвалі асятровы клей, мел, алебастр. Пігметы расціраліся і размешваліся з жаўтком яйка, часночным «зеллем» (сокам) — у лыжках або ракавінах

  • Веткаўскі іканапіс

    Веткаўская ікона паслядоўна ўвабрала рысы рэнесансу, барока, ракако, класіцызму, мадэрну, а таксама дасягненні іншых відаў беларускага выяўленчага мастацтва

  • Абрады

    Свята летняга сонцавароту, вядомае ўсёй Еўропе, у нас называецца Купалле. Гэта начны абрад, ён захаваўся ў розных варыянтах. Спявалі песні, дзяўчаты пускалі па вадзе вянкі са свечкамі, моладзь танчыла, палілі вогнішча і скакалі праз агонь

  • Уздоўж ракі

    Многія веткаўчане звязалі сваё жыццё з рачным флотам: хтосьці быў капітанам парахода, хтосьці членам каманды, хтосьці будаваў рачныя судна, хтосьці сплаўляў плыты

2009 г.

  • Леонтьева, С. Веткаўскія рукапісныя кнігі і народная творчасць. // Беларускі гістарычны часопіс. 2009, №2.
  • Лопатин, Г. Новыя запісы дыялектнай фразеалогіі сучаснай беларускай мовы з п.Амяльное Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці. // Фразеология германских, романских и славянских языков. Вып.1. Могилев. 2009.
  • Нечаева, Г. «Арнамент як тэкст – у этнакантэкст!» // Культура, №5, 31.01.2009.

2008 г.

  • Леонтьева, С. Мастацкае афармленне веткаўскіх рукапісных кніг XIX – пачатку XX ст. // Беларускі гістарычны часопіс.
  • Лопатин, Г. Абрад «Свяча» ва Ўсходнім Палессі. Агульнае і адметнае». // Материалы конференции «Аўтэнтычны фальклор: праблемы бытавання, вывучэння, пераймання». Белорусский государственный университет культуры. Минск, 2008.
  • Лопатин, Г. «Як свячу на Пакроў носяць». //Алеся. 2008, №10.
  • Лопатин, Г. Абрад Свячы ў весцы Камень Рэчыцкага раёна //Материалы конференции “Шостыя міжнародныя Доўнараўскія чытанні. Гомель, 2008.
  • Нячаева Г.Р. Вопыт вывучэння арнаменту на адзенні ў сувязі з мясцовай традыцыйнай тэрміналогіяй (калекцыя кашуль вёскі Неглюбка і алфавіт яе нназваў для асобных арнаментальных элементаў). // Нацыянальны касцюм у сучаснай сацыякультурнай прасторы. Мн., 2008.
  • Скидан, А. Веткаўская дамавая разьба. // Мастацтва. 2008.
2007 г.
  • Лапацін, Г. “Песьня сама падбярэ голас”, альбо некалькі штрыхоў да партрэта выканаўцы. // Нацыянальнае і агульначалавечае ў славянскіх літаратурах. Матэрыялы міжнароднай навуковай канферэнцыі. Ч.2. Гомель, 2007.С.66-70.
  • Лапацін, Г. З вопыту этнаграфічнага даследавання дыялектнай фразеалогіі. Фразеалагізмы з кампанентам “Свяча”// Славянская фразеология в ареальном, историческом и этнокультурном аспектах. Материалы V международной научной конференции. Гомель, 2007. С.124-129.
  • Лапацін, Г. Аб шлюбных матывах у земляробчых абрадах на Веткаўшчыне. // VIII Навуковыя чытаннi, прысвечаныя С.Некрашэвiчу. Зборнік навуковых артыкулаў у 2-х частках. Ч. 2. Гомель, 2007. С.205-210.
  • Лопатин, Г. «Як гэты чапец крэпка спiць» // Мова - лiтаратура - культура: матэрыялы V Міжнароднай навуковай канферэнцыі. Минск, 2007. С. 479-482.
  • Лопатин, Г. «Каб вас злыя не змаглі заломы…” // Роднае слова. Мн., 2007. № 7.
  • Лопатин, Г. З вопыту вывучэння замоў Веткаўшчыны. Гомель, Гомельское краеведческое общество, центральная Гомельская б-ка им. Герцена. 2007.
  • Лявонцьева, С. Мастацкае афармленне веткаўскіх рукапісных кніг XVIII стагоддзя. // Беларускi гiстарычны часопiс. 2007, №4. С.22-31.
  • Лявонцьева, С. Багатая глеба для фантазіі: Узаемадзеянне арнаментыкі Веткаўскай рукапіснай кнігі. // Роднае слова. 2007, №8. С.87-88.
  • Нячаева, Г. Два “Пакровы” з Веткаўшчыны. // Мастацтва. 2007, №2. С.52-55.
  • Нячаева, Г. Чытаць узоры ручніка. // Мастацтва. 2007, №8. С.52-53.
  • Нячаева, Г. Арнаментальны знак “ромб” i яго асацыятыўныя мясцовыя назвы. //VIII Навуковыя чытаннi, прысвечаныя С.Некрашэвiчу. Зборнік навуковых артыкулаў у 2-х частках. Ч. 2. Гомель, 2007. С.229-234.
  • Раманава, Л. Калі шыеш адзенне месяцу… Пра прызначэнне слова ў паэзіі, фальклоры. // Роднае слова. 2007, №10. С.89-90.
  • Романова, Л. Духоўныя вершы i псалмы – сродак цудоўнае сувязi ў прасторы жыцця i сыходу. // Роднае слова.2007. №1.
2006 г.
  • Лапацін, Г. З вопыту вывучэння традыцый абыдзеных тканін. // Традыцыі матэрыяльнай і духоўнай культуры Усходняга Палесся: праблемы вывучэння і захавання ў постчарнобыльскі час. Гомель 2006. С. 95-98.
  • Лопатин, Г. Адзенне ў абрадах // Материалы конференции “Мова – літаратура – культура”. Минск.
  • Лопатин, Г. Дабрахожы. //Беларуская міфалогія. Энцыклапедычны слоўнік. Мінск. 2006. С. 129-130. (У сааўтарстве с Ул. Васілевічам).
2005 г.
  • Раманава, Л. “Калі разгараецца сад чаўнакоў”(каляндар прадзення і ткацтва, этнаграфічныя заўвагі) // Полымя. 2005. №7, 8.
  • Раманава, Л. «Свяча» ці народам, ці Богам суджана // Роднае слова. 2004, № 3. С. 104-106.

Пералік публікацый супрацоўнікаў музея на рускай мове.

"Веткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый" г. Ветка, Беларусь - Copyright © 2012 - 2018.
Усе правы абаронены. Капіраванне матэрыялаў дазволена толькі са спасылкай на сайт-крыніцу.