Выстава "Шэдэўры кніжнага мастацтва XVI - пачатка XX стст."

on .

Фрагмент экспозиции

2012 год - Год кнігі. У Нацыянальным мастацкім музеі РБ з 23 студзеня па 1 лютага 2012 г. пройдзе выстава "Шэдэўры кніжнага мастацтва XVI - пачатка. XX стст.". Прадстаўляюцца кніжныя помнікі з фондаў Гомельскага і Веткаўскага музеяў. (ДГКУ "Гомельскі палацава-паркавы ансамбль" і Установа "Веткаўскі музей народнай творчасці імя Ф.Р. Шклярава"). Кожны экспанат выставы - безумоўная гісторыка-культурная каштоўнасць. Кніжнае мастацтва на тэрыторыі Беларусі налічвае некалькі стагоддзяў і займае адно з ганаровых месц у гісторыі ўсходнеславянскіх культур. Кнігадрукаванне ў нас - самае ранняе.

Наведвальнікаў чакае рэдкая магчымасьць пазнаёміцца ​​з сапраўднымі "героямі" кніжнай гісторыі, якія прыйшлі да нас з глыбіні стагоддзяў. Гэта сапраўдныя воіны Слова. Іх "плоць" ўразлівая амаль як чалавечая. Але некаторым з далікатных папяровых "помнікаў", прадстаўленых тут, - каля паўтысячы гадоў! У драматычных падзеях гісторыі нямногія каменныя будынкі перажываюць такі ўзрост.

Выстава "Як ты пішаш буквы, так я - узоры…"

on .

Назву выставе далі словы неглюбскай майстрыхі Настассі Іванаўны Грыньковай. Яна сказала так, калі вучыла ўзорнаму ткацтву "першае пакаленне" навуковых супрацоўнікаў Веткаўскага музея. Мы зноў паказваем ручнікі, на гэты раз толькі бранай тэхнікі ткацтва. Менавіта гэтая тэхніка захавала старажытныя ўзоры-знакі. Многім з іх - больш за чатыры тысячы год. Болей за тое, кампазіцыі арнамента маюць пэўныя паслядоўнасці такіх знакаў-сімвалаў, дзе ацалеў сапраўдны архаічны "сінтаксіс".

Выстава “Зямля пад воблакамі”

on .

15 студзеня а 16.00 ў цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя А.І. Герцэна да 75-годдзя Гомельскай вобласці, у межах праекта “Жывы аўтограф” адбудзецца адкрыццё выставы “Зямля пад воблакамі” з фондаў ДУК “Веткаўскі музея стараабрадніцтва і беларускіх традыцый ім. Ф. Р. Шклярава”.

На выставе прадстаўлена 22 работы мастакоў Гомельскай вобласці.

Гомельшчына – гэта ўнікальны і дзівосны куток беларускай зямлі, які любяць і гісторыяй якога ганарацца нашыя жыхары.

У сваіх працах мастакі перадаюць прыгажосць і багацце прыроды гомельскай зямлі. Кожная з работ літаральна пранізана несхаванай любоўю да малой радзімы. Любоў у кожнага з мастакоў мае свае адценні, увасобленыя ў адценні фарбаў.

Выстава “Калі хочацца сонца…”

on .

“Калі хочацца сонца…” – сумесны выставачны праект Веткаўскага музея стараабраніцтва і беларускіх традыцый ім Ф.Р. Шклярава і гомельскага мастака Івана Саладоўніка. Што агульнага ў сучаснага мастака, які працуе ў стылістыцы “сімвалічнага пуантылізму” (альбо “пуантыкалору”) ды народнага ткацтва і вышыўкі? Веткаўскі музей, які вядомы як цэнтр па вывучэнні якраз народнай культуры, не абмяжоўваецца рэтраспектыўным прадстаўленнем традыцыйных відаў мастацтва, але актыўна шукае агульнае менавіта з мастацтвам сучасным. У музеі не цураюцца спалучэння рознажанравых рэчаў, болей таго – феноменаў, якія знаходзяцца ў розных культурных кантэкстах. І гэтая розніца толькі на першы погляд істотная. Нашмат болей агульнага. Узяць хоць бы тэхніку. У канцы ХІХ ст. рэвалюцыйны “пуантылізм”, альбо “дывізіянізм”, як найменавалі яго сучаснікі, за аснову свайго выяўленчага метаду ўзяў каляровую кропку – “пуант”. Карціны мастакоў гэтага напрамку ўяўлялі сабой мазаічнае палатно, створанае з тысячаў асобных каляровых мазкоў. Падобна таму ігла вышывальшчыцы з асобных “крыжыкаў” стварае свой выяўленчы вобраз, і ў ткацкім “кроку” ніці мы назіраем, як з каляровых “цаглінак” нараджаюцца карункі посцілак і дываноў.

Выстава “МоЯ КУ-КУКОЛКА”

on .

“МоЯ КУ-КУКОЛКА” – новы выставачны праект Веткаўскага музея, мэтай якога становіцца усведамленне лялькі і чалавека як адзінага цэлага. Галоўнае пытанне, якое ставіцца стваральнікамі выстаўкі – як уплывае жыццё чалавека на стварэнне лялькі і як сама лялька ў далейшым стварае лад жыцця лялечніка?

Наведвальнік выставы мае магчымасць пакрокава разгледзець вобразы лялек паводле часавых, культуралагічных, псіхалагічных і семіятычных аспектаў: абрадавыя, батлеечныя, гліняныя, фарфоравыя, прафесійныя тэатральныя, дзіцячыя гульнёвыя і сучасныя аўтарскія інтэр’ерныя лялькі.

Выстава “Стою в Раю с магнитофоном…”

on .

На гэты раз філіял Веткаўскага музея вырашыў здзівіць сваіх наведвальнікаў выставай інсітнага (наіўнага) мастацтва. І для гэтага ўзяў самую блізкую тэму для гэтага жанру – Рай, або, дакладней, вобраз Раю ў  народнай творчасці.

Наіўнае мастацтва – гэта покліч душы мастака-творцы. Тое, што не мае дачынення да строгай навуковай мастацтвазнаўчай рэгламентацыі формы, кампазіцыі, колеру. І ў той жа час менавіта форма, кампазіцыя і колер вызначаюць гэты накірунак у мастацтве.

Выстава “У АБ’ЕКТыве”

on .

Аб’ект – аб’ектыў – аб’ектыўнасць… Менавіта гэтыя тры аднакаранёвыя словы сталі завязкай і галоўнай ідэяй новага выставачнага праекта Веткаўскага музея. У адным зале аб’ядноўваюцца, здаецца, цалкам розныя рэчы – фотатэхніка, традыцыйныя строі, бортніцкія прылады, архітэктурная разьба, жаночыя ўпрыгажэнні і фотаздымкі… Менавіта апошнія (фотаздымкі) і становяцца той самай ніццю, якая “сшывае” ў адну прастору розныя па разуменні і паходжанні рэчы.

АБ’ЕКТ – матэрыяльная рэчаіснасць, навакольны свет, які існуе па-за намі і незалежна ад нашай свядомасці. Фотаапарат, які, дарэчы, мае АБ’ЕКТыў, становіцца тым самым сродкам пры дапамозе якога чалавек, фатограф (ён таксама з’яўляецца АБ’ЕКТам) мае магчымасць АБ’ЕКТыўна перадаць рэчаіснасць, у адрозненні ад мастака, які, у большасці, усё ж такі перадае рэчаіснасць суб’ектыўна (ён сам ацэньвае памеры, стан, колер).

Выстава “Хороша ложка к обеду”, або драўляныя цуды Барыса Міхайлавіча Васількова"

on .

Выстава ў ткацкай майстэрні філіяла.

Васількоў Барыс Міхайлавіч нарадзіўся 25 мая 1929 года ў Гомелі. Выхаваны быў у дзіцячым прытулку, дзе і спазнаў школу жыцця: выгартаваў характар, спазнаў шчасце і расчараванне, атрымаў першыя навыкі разьбы па дрэве. Менавіта ў дзіцячым прытулку – праўда, не дзеля мастацтва, а дзеля побытавых патрэб – пачаў выразаць першыя ў сваім жыцці драўляныя лыжкі.

Шмат куды кідаў лёс спадара Васількова па свеце: і эвакуацыя дзіцячага прытулка ў Казахстан у аул каля ракі Іртыш, і праца ў горадзе Карсакпай недалёка ад Байканура, і служба ў горна-стралковым войску ў Карпатах. Але,  дзе б ні бываў Барыс Міхайлавіч, усё роўна ў сэрцы заставаўся родны Гомель. Таму і вярнуўся, ужо дарослым, працаваць у родныя мясціны. Жыццё паціху наладзілася: уладкаваўся на працу, ажаніўся, пачаў абжывацца сваім кутом.

Выстава “Чалавек – Строй – Абрад”

on .

Традыцыйны жаночы строй канца ХІХ – сярэдзіны ХХ ст. у кантэксце абрадавай культуры Гомельшчыны

“Чалавек – Строй – Абрад” – новы выставачны праект, які Веткаўскі музей прэзентуе жыхарам Гомеля і ягоным гасцям гэтым летам.

Самае галоўнае, на што звяртаецца ўвага дадзенай выставы, гэта не толькі знешняя прыгажосць традыцыйнга жаночага адзення, а яшчэ і абрадавая сімволіка кожнага элемента адзення, кожнага арнаменту, што старанна ткаўся ці вышываўся на кашулі. Менавіта ў святочны дзень кожная жанчына апранала свае лепшыя строі, каб не толькі пакрасавацца перад людзьмі, але і перад Богам. Жанчына нібы пераўвасаблялася, перанараджалася ў новым вобразе: лябёдкай, вутачкай, павай, каралёвай дачкой…

Выстава “Шляхецкія сядзібы Гомельшчыны”

on .

Дадзеная выстава – своеасаблівы творчы эксперымент гісторыка-краязнаўцы Марыі Булавінскай, архітэктара Сяргея Ляпіна, мастачкі Ірыны Панковай пры падтрымцы Веткаўскага музея стараабрадніцтва і беларускіх традыцый імя Ф.Р. Шклярава, Гомельскага палацава-паркавага ансамбля і Хойніцкага краязнаўчага музея.

У выставачнай зале пераплятаюцца ў адзіны “тэкст” дакладныя гістарычныя факты, узнёслы акварэльны жывапіс, пышнасць фрагментаў архітэктурнага дэкору і вытанчанасць сталовага фарфору ды маёлікі.

Выстава «Міколіна трава»

on .

Міколіна трава

Хто ў хаце гаспадар? У філіяле Веткаўскага музея адкрылася выстава “Міколіна трава”

Мікола – адзін з самых галоўных святых. З ім чалавек часцей за ўсё меў зносіны, яго ікону можна знайсці амаль у любой вясковай хаце. Сёння ў экспазіцыйнай зале філіяла прадстаўлены вынікі шматгадовай працы музея, звязанай з вобразам Міколы.

Напачатку адкрыцця выставы сваімі ўспамінамі дзеліцца Святлана Іванаўна Лявонцьева:
 - Вельмі даўно, калі мы аднойчы зайшлі ў адну хату, я пабачыла на шафе старыя кнігі. Аказалася, што гэта выданні XVII стагоддзя! Адразу рукі задрыжэлі, вочы заблішчэлі: трэба прасіць аддаць у музей. Гаспадыня згадзілася, але паставіла ўмовы, адна з якіх – прывезці ўзамен “Міколава жыціе”.

Святлана Іванаўна з’ездзіла ў Ветку, знайшла жыціе XIX стагоддзя і вярнулася з ім да гаспадыні:
 - Яна ўзяла яго ў рукі і тут жа заплакала. І вымавіла: “Ну вось, нарэшце гаспадар з’явіўся ў хаце”.
Таму вобраз Міколы як гаспадара – не выдумка супрацоўнікаў. Ды і ўвогуле да Міколы ў народзе ставяцца з вялікай пяшчотай: надзяляюць яго ласкавымі эпітэтамі, два святы на год прысвечаны гэтаму святому.

Выставка "Прикосновение к прекрасному"

on .

"Прикосновение к прекрасному" - именно так называется выставка авторской живописи и вышивки гомельчанки Анны Пугачевой.

Удивительнейшим образом эта мастерица позволяет каждому, кто соприкасается с её работами, заглянуть в мир прекрасного. С одной стороны - хрупкого и нежного, а с другой - мощного и импульсивного искусства. Каждый штрих карандаша или пера, каждый мазок кистью, каждый шов нитью заманивает нас постичь внутреннюю красоту работ Анны Пугачевой.

Выставка «Святы таямнічы вобраз»

on .

Беларускія іконы ХVII – ХХ ст. з фондаў Веткаўскага музея народнай творчасці ім Ф.Р. Шклярава

Сабор архангела Міхаіла 1Іконы, прадстаўленыя на выстаўцы ў асноўным паходзяць з паселішчаў Веткаўскага раёна і адносяцца да ХVІІІ – пачатку ХХ стст. Гэта абумоўлена не столькі перыферыйнасцю мясцовай культуры ў перыяд позняга сярэднявечча й Новага часу, колькі складанасцю канфесійных абставінаў ў нашым рэгіёне, а галоўнае, лёсам паселішчаў, што прайшлі праз войны і пажары апошняга стагоддзя. Гістарычная і канфесійная размаітасць культурных традыцый і сувязяў ў рэгіёне абумовіла існаванне надзвычайнай шматстайнасці твораў іканапісу па іканаграфіі, тэхніцы і стылю. У іх выразна адбіліся этапы працэса ўзаемадзеяння праваслаўнага іканапісу з заходнееўрапейскім жывапісам. Найбольш паслядоўна гэта адбывалася ва ўніяцкім мастацтве: кананічныя сюжэты набывалі этнаграфічны характар, суправаджаліся бытавымі падрабязнасцямі, пры гэтым пераасэнсоўваліся вартасці светлаценевага жывапісу.

У якасці ўзораў кампазіцый шырока выкарыстоўваліся гравюры з беларускіх ды ўкраінскіх друкаваных выданняў. Перад намі масіўныя і спакойныя, эпічна абагульненыя вобразы народных святых – пакравіцеляў земляробства і дамашняга рамяства. У іконах, напісаных сельскімі майстрамі праглядае спадчына беларускай школы іканапісу з яе рэнесанснымі рысамі, альбо традыцыя сармацкага партрэта.

Выставка «Шедевры книжного искусства XVI – начала XX века»

on .

ЛетописьКаждый экспонат выставки, представленной Вашему вниманию, – безусловная историко-культурная ценность. В Год книги, объявленный в Республике Беларусь, мы не случайно обращаемся к «книжным темам».  Таково и книжное искусство. На территории Беларуси оно насчитывает несколько веков и занимает одно из почетных мест в истории восточнославянских культур. Книгопечатание у нас – самое раннее.

Возможность познакомиться с подлинными «героями», пришедшими к нам из исторической глубины  – редчайшая. Чаще всего мы видим древние книги в качестве иллюстраций на страницах современных изданий. Это залог того, что развитие книги не прерывается, и в качестве архетипов мы избираем шедевры старых мастеров.  Но здесь, перед Вами – истинные воины Слова. Их «плоть» уязвима почти как человеческая. Но некоторым из хрупких бумажных «памятников», представленных здесь,  – около полутысячи лет!  В драматических событиях истории немногие каменные сооружения переживают такой возраст.

Вялікдзень

on .

Вялікдзень – вялікае старажытнае свята ў гонар сонца, вясны, абуджэння прыроды і надыходу земляробчага сезона. Відаць, з Вялікадня некалі мог пачынацца каляндарны год.  У эпоху хрысціянства Вялікдзень стаў прымяркоўвацца да ўваскрасення Хрыста.

Вялікдзень – самае доўгачаканае і радаснае свята ў хрысціян, якое праходзіла пасля працяглага сямітыднёвага посту. Да Вялікадня ўсе старанна рыхтаваліся, прыбіралі хату і падворак.



Паглядзіце нашу фотагалерэю